do lasu musze od czasu do czasu iść. patykom sie poprzyglądać. zmacac jakąś brzozę. położyć się na ściółce aż mrówki do ucha wchodzą. mieć generalnie wszystko w dupie. i nawet jak ktoś coś mądrego, to ja i tak mam …….
mam takie fotograficzne wspomnienie z majowej wycieczki między badylami:
>
własnie pracuję z moim choreografem nad opanowaniem tych cudownych ruchów. u krawcowej bożenki szyje sie czerwony strój.
ja w klubie disko będę mógł robić wszysko
wyglada mi na to że znów zakochałem sie w pewnej technice fotograficznej. ja znałem takie sztuczki juz wczesniej ale jakoś nigdy tak na prawdę nie wykonałem ich własnoręcznie. własciwie moja sztuczka też nie była wykonana zgodnie ze sztuką gdyż w wywoływaczu 1 zabrakło jednego ze składników a wywoływaczem 2 był wywoływacz 1. tak czy owak kiedy zobaczyłem swoje pierwsze obrazy pozytywowe na kliszy byłem i nadal jestem zachwycony ich odmiennością od obrazów negatywowych.
obrazy wychodzą takie senne jakieś, nieprawdziwe. kontury lekko, leciutko rozpływaja się jak twardy karmelek w buzi.
podaję przepis na takie zabawy:
częsie mi sie w czaszce. kupiłem telewizór.
pracuję w nocy. potrzebuję pomocy!
jade do krakowa na kuracje.
oddycham uważnie i głęboko. lekko unoszę sie nad podłogą. myślę o autostopowiczach.
ja jestem autostopowicz wysadzony zdala od domu, w najbardziej posranych okolicznościach.
słucham roberta henke
myślę o wszystkich kierowcach ciężarówek zapierniczających po kuli ziemskiej. myślę o sobie…
piękne, nastrojowe popołudnie. ciepło, bezwietrznie. w starcie nowy materiał światłoczuły do wytestowania. żadnych zobowiązań aż do 7:00 dnia następnego. poprostu luz. wsiadam zatem na rower i zapierniczam do miasta:
po drodze uśmiecham się do młodych mam z dziećmi. zagaduję, że ślicznie dziś, że wieczór spokojny. w sam raz na rozbudzenie dawno wygasłej miłości do bliźnich.
było tak pięknie, że nawet sie dowcipny zrobiłem i mniej gburowaty. dziewczyny się śmiały i mówiły że też lubią robić zdjęcia …. . …..telefonem.
te wstrętne rury nawet piękne mi się wydały.
z tego wszystkiego pomyślałem o jakimś dopalaczu, który w konsekwencji miałby mnie doprowadzić do swoistego orgazmu duchowego. przypuszczałem, że butelczyna piwa i garść kukułek załatwi sprawę w 100%. niewiele mi było trzeba. zakupiłem wspomniane produkty i rozpocząłem szukanie dogodnego miejsca na spożycie. chciałem mieć wszystko co sprawiało mi tą niewymowną radość. wybrałem cudowny trawniczek na równie cudownym skwerku przy prześlicznej rzeźbie, emanującej ciepło upływającego dnia wprost w moje plecy. po alejkach przechadzali się ludzie. wszyscy piękni jak z kolorowych czasopism. wyciągłem kukułki, wyciągłem piwko.. spożywam……… z odległości 20 metrów ujrzałem dwóch zajebistych kolesi idących w moją stronę. lekko uśmiechnąłem się do nich i prawie machnąłem ręką na przywitanie. pomyślałem: mój boże, będę mógł na dodatek podzielić się z nimi swoją radością, kimkolwiek by nie byli. w myślach szybko zaakceptowałem nawet wyznawców jechowy. pomyliłem się jednak nieco co do tych dwóch luzacko ubranych chłopaków. dali mi tylko taką ulotkę
patrzę, naciskam, patrzę, naciskam, czasami tylko naciskam, wspominam….. jakże pięknie i przedewszystkim zapis fotograficzny kształtuje moje wspomnienia. przy okazji mam niesamowita frajdę próbując różnych materiałów światłoczułych… i tak dalej i tak dalej. w ogóle, pszejaciebie, wkaszmąćraśe…….
a propos. uczęszczałem kiedyś na wykłady pewnego profesora. bardzo sympatyczny gość i wiedzę miał olbrzymią w swej dziedzinie. miał tylko jedną wadę. co trzecie słowo mówił ‘w ogóle’
tak mówił: w ogóle, w ogóle, parę, w ogóle, fotek tu w ogóle, pokazuję. w ogóle, proszę popatrzeć, w ogóle:
mój boooże!
najlepsze lody w krakowie można kupić na starowiślnej ^
oj dana dana!
..a ja wiem co się stało!!
