wycieczka do koniecpola

Pomysł akurat na to miasteczko padł podczas spacerku z bartkiem i dziewczynami.

Bartek zapytał mnie, patrząc na pobliskie tory kolejowe:

- a dokąd możnaby dojechać tymi torami??

a ja przypomniałem sobie błyskawicznie jak mój tata zabrał mnie kiedyś na wycieczkę do koniecpola. Jechaliśmy właśnie tymi torami a ja miałem z osiem lat. odpowiedziałem:

- do koniecpola. do włoszczowy, częstochowy. na zachód panie.

to było w niedzielę, a już w środę rano potoczyliśmy się (Ulka, Róża, Paweł, Bartek i Piotrek) na żelaznych kołach, po żelaznych szynach wprost do koniecpola.

chcąc w jakiś sposób dodatkowo urozmaicić sobie ten wypad wziąłem cztery rolki takiego materiału światłoczułego, który ładnie sie wywołuje jako diapozytyw. cholernie niskoczuły jest przy tym. w słońcu należy ustawić aparat na przysłonę 5,6 i czas 1/15s. ostro co?

od prawej: Paweł, Róża, Ulka, Bartek i Piotrek (za Piotrkiem siedzą dwa żule co mówili że w koniecpolu rządzi DECYZJA kielecka. domyślamy się że chodziło o diecezję i ja. a na dole to dopiero decyzja idzie )

ładna w koniecpolu pływalnia

podróż, mimo iż udana, była bardzo wyczerpująca.

w ciągu kilku następnych dni wytraciłem pozostały materiał na fotografowanie czegokolwiek.

jarzębina oraz jaskółki obrodziły w tym roku. wieczorem jaskółki ładnie piskają.

korzystając z okazji pozdrawiam konduktorów PKP pracujących na trasie kielce-koniecpol