reperkusje


…czasami występują niestety. cholernie się męczyłem przez trzy kolejne dni, kiedy nie mogłem przypomnieć sobie tego słowa. nie jest za wesołe, aczkolwiek można zaskoczyć nim przeciwnika. np mówisz:
„twoje zachowanie sprawi, że będziesz miał przejebane”. a gościu sobie myśli: „mam to w dupie i tak mam przejebane”. natomiast używając zdania: ” twoje zachowanie wywoła liczne reperkusje”, to już delikwent jest zbity z tropu, zaczyna sobie wyobrażać te nigdy dotąd nienapotkane reper..kurwaco? pot na czole, postawa się prostuje. mamy go 🙂

6 myśli w temacie “reperkusje

  1. a ja tak z innej beczki:

    „[…] Kto postępuje godniej: ten, kto biernie
    Stoi pod gradem zajadłych strzał losu,
    Czy ten, kto stawia opór morzu nieszczęść
    I w walce kładzie im kres? Umrzeć – usnąć –
    I nic poza tym – i przyjąć, że sen
    Uśmierza boleść serca i tysiące
    Tych wstrząsów, które dostają się ciału
    W spadku natury. O tak, taki koniec
    Byłby czymś upragnionym. Umrzeć – usnąć –
    Spać – i śnić może? Ha, tu się pojawia
    Przeszkoda: jakie mogą nas nawiedzić
    Sny w drzemce śmierci, gdy ścichnie za nami
    Doczesny zamęt? Niepewni, wolimy
    Wstrzymać się chwilę. I z tych chwil urasta
    Długie, potulnie przecierpiane życie.
    Bo gdyby nie ten wzgląd, któż by chciał znosić
    To, czym nas chłoszcze i znieważa czas:
    Gwałty ciemiężców, nadętość pyszałków,
    Męki wzgardzonych uczuć, opieszałość
    Prawa, bezczelność władzy i kopniaki,
    Którymi byle zero upokarza
    Cierpliwą wartość? Któż by się z tym godził,
    Gdyby był w stanie przekreślić rachunki
    Nagim sztyletem? Kto by dźwigał brzemię
    Życia, stękając i spływając potem,
    Gdyby nam woli nie zbijała z tropu
    Obawa przed tym, co będzie po śmierci,
    Przed nieobecną w atlasach krainą,
    Skąd żaden jeszcze odkrywca nie wrócił,
    I gdyby lęk ten nie kazał nam raczej
    Znosić zło znane niż rzucać się w nowe?
    Tak to świadomość czyni nas tchórzami
    I naturalne rumieńce porywu
    Namysł rozcieńcza w chorobliwą bladość,
    A naszym ważkim i szczytnym zamiarom
    Refleksja plącze szyki, zanim któryś
    Zdąży przerodzić się w czyn. – Ale cicho,
    Piękna Ofelia! – Nimfo, w swoich modłach
    Wspomnij koniecznie każdy z moich grzechów.”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: