metaloplastyka

Zimowe spacery po Kielcach z Siułkiem zaskutkowały serią zdjęć. Spojrzenia i zachwyt skierowaliśmy na różne elementy metalowe w naszym otoczeniu. Ich forma nie pozostawia wątpliwości o istnieniu naturalnej dążności człowieka do piękna. Potrzeba ta pozostaje widoczna nawet wtedy gdy, wykonawca ma bardzo ograniczone narzędzia i materiały. Fotografie aparatem otworkowym. Kodak 5219.

papierowa

krótka wycieczka na sprawdzenie działania nowego aparaciku lomo lca. trafiło mi się kupić egzemplarz wogóle nieużywany, rok produkcji 1988. a i o

pinhole nutka

prawie rokcały nic nie wstawiałem tu nic. trochę wstyd. zdjęcia zrobione panem nutką (otworkowy aparat) w kielcach, jakieś 7 tysięcy lat temu. dziś je zeskanowałem dopiero. tylko ostatnie zdjęcie jest z wczoraj 🙂 korzystając z okazji, pozdrawiam każdego kto tu jeszcze zajrzy  

pśś pśśś, pśśś pśśśśśśśśś chłopcy

czasu mało a chcieć dużo się chce.. wieczór  nieco mglisty, bezwietrzny, bezwstydny….. foty robiłem, gałki oczne winem od wewnątrz zalewałem. spóźniony już nieco na autobus, aczkolwiek nie tyle, by dobiec truchtem do niego nie można było, biegłem więc.*** tak biegnąc, kątem oka dwóch jegomości spostrzegłem. zaułek był ciemny, lecz pozy bezbłędnie odczytując zawołałem, biegu nie…

rozszczepienie

ciekawe, czy jakbym przeleciał przez taki specjalny pryzmat dla ludzi, to co by wyszło po jego drugiej stronie? czy moje widmo zawierałoby kilka linii spektralnych? czy może byłbym w większości widmem ciągłym? albo ciekawe, czy jakbym się zmniejszył do wielkości robaka maleńkiego, to czy czas płynąłby dla mnie tak samo jak teraz gdy jestem wielkości…

pentax 110

Moja pierwsza klisza naświetlona w tym maleńkim aparacie.

Jak ja sie nazywam?

sekundy wyrwane spomiędzy wyższych konieczności. wszystko smakuje inaczej niż kiedyś. przed zaśnięciem powracam myślami do czasów dzieciństwa. czy tak już będzie zawsze? – – – – – – – – – – – –

scyfry

spacer o podłym porze dnia i roku.

Nieistniejąca kamienica na Warszawskiej w Kielcach

oraz galeria korona w budowie. niepamiętam już kiedy weszliśmy na dach tej kamienicy. to było dosłownie kilka dni przed jej wyburzeniem. Fotoszwendacz, Brulionman i ja. chyba wrzucałem tu na blog zdjęcia z tego wydarzenia z innego aparatu, a kilka dni temu tomasz fotoszwendacz przyniosł mi wywołaną zagubioną kliszę. zdjęcia z tego samego dnia: a tu…

lokomotywownia herby

weszliśmy tam przez malutkie okienko. przez chwilę wątpiłem w zasadę, według której, „jak głowa przejdzie, to i reszta przejdzie”. w dupie utyłem jakoś. sfotografowane na kliszy aerofotograficznej. kompletnie wypadłem z wprawy w sprawach naświetlania i wyłoływania. korzystając z okazji, pozdrawiam bartka brulionmana. trzymaj się bartuś!